Zboża bezglutenowe – alternatywa dla pszenicy

Zboża bezglutenowe – alternatywa dla pszenicy


Słyszysz diagnozę – celiakia, nietolerancja glutenu i już się obawiasz jak będzie wyglądało Twoje życie bez pszennych bułeczek, pachnącego białego chleba i tradycyjnych wyrobów cukierniczych… Nie panikuj! Nie musisz odmawiać sobie przyjemności! Postaw na zboża bezglutenowe i z nich komponuj wspaniałe dania!

Dzisiaj powiem Ci kilka słów na temat zbóż bezglutenowych, które śmiało możesz włączyć do swojej diety. 🙂

Dieta bezglutenowa TUTAJ oparta jest głównie o produkty naturalnie nie zawierające glutenu. Chorzy powinni zapoznać się  z właściwościami  poszczególnych produktów, aby umieć wykorzystać je w celu sporządzenia zbilansowanej diety.

Wśród zbóż zakazana jest pszenica, jęczmień oraz żyto. Trwają dyskusje na temat spożywania owsa w diecie bezglutenowej. Zboża bezglutenowe to amarantus, gryka, kukurydza, maniok, sorgo, proso, ryż , komosa ryżowa oraz teff.

Poniżej przedstawiam opis zbóż bezglutenowych po które śmiało możesz sięgać 😉

Amarantus

Amarantus, zwany również szarłatem, należy do zbóż rzekomych. Pierwotnie uprawiany był w rejonie Ameryki Południowej. Obecnie ze względu na szerokie zastosowanie jego pola uprawne znajdują się na każdym kontynencie. Częste spożywanie amarantusa jest zalecane ze względu na dużą zawartość niezbędnych składników odżywczych. Szarłat bogaty jest w białko charakteryzujące się opornością na działanie wysokich temperatur oraz znaczną zawartością aminokwasów, które często występują w niedostatecznych ilościach w innych roślinach. Amarantus uważany jest również za dobre źródło błonnika. Jego nasiona zawierają nawet dwa razy więcej tego cennego składnika niż przetwory owsiane. Z tego powodu zalecany jest osobom cierpiącym na zaparcia oraz przy prewencji chorób układu krążenia. Nie bez znaczenia jest również duża zawartość niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych oraz dobrze przyswajalnej skrobi. Dodatkowo pokrywa on dzienne zapotrzebowanie na ½  Fe oraz 1/3 Ca. Z tego względu szczególnie istotny jest przy zapobieganiu niedoborom tych pierwiastków. Nie należy bagatelizować również wysokiej zawartości w nasionach amarantusa tokoferolu, kwasu askorbinowego, witamin B2, B5 oraz pirydoksyny, które poprawiają sprawność umysłową oraz stan skóry. Szarłat wykorzystuje się również do pozyskiwania skwalenu, który służy do zwalniania zmian w organizmie wraz z upływem czasu. Ponadto produkuje się z amarantusa mąkę, która wykorzystywana jest jako uzupełnienie w pieczeniu ciast oraz spożywa jego nasiona w postaci tzw. „poppingu”.  Co ważne jest on rośliną wrażliwą na substancje chemiczne, dlatego podczas upraw zwykle nie stosuje się znacznych ilości nawozów i oprysków.

Kwiaty Amarantusa

Gryka

Kolejnym pseudozbożem bezglutenowym jest gryka. Podobnie jak amarantus cechuje się ona znaczną zawartością łatwo przyswajalnego białka, włókna pokarmowego oraz witamin i składników mineralnych. Z tego powodu zalecana jest w tych samych dolegliwościach co szarłat, czyli w niedoborach żelaza, zaburzeniach gastrologicznych czy schorzeniach nerek. Najczęściej spożywana jest w postaci kaszy lub jako miód gryczany.

Gryka

Kukurydza

Kukurydza w odróżnieniu od zbóż glutenowych nie jest uważana za obfite źródło białka lub mikro i makroelementów, ale dostarcza sporo węglowodanów. Oprócz tego bogata jest w witaminy: tiaminę, niacynę, karoten czy włókno pokarmowe. Może być spożywana zarówno w naturalnej postaci po ugotowaniu lub w postaci przetworów.

Kukurydza

Maniok

Następnym produktem bezglutenowej diety jest maniok. Z całej rośliny jadalna jest jedynie przegotowana bulwa. Składa się ona kolejno z skrobi, węglowodanów, białka oraz w najmniejszej ilości z tłuszczów. Zawiera również niacynę, tiaminę, ryboflawinę, kwas askorbinowy oraz wapń. Bulwy stanowią również podstawę do otrzymania manioku suszonego (kassawa), mączki, alkoholu i powszechnie znanej tapioki.

Tapioka charakteryzuje się bardzo niską zawartością białka natomiast znaczną cukrów. Zazwyczaj jest wykorzystywana w celu stężenia potraw szczególnie u chorych z nietolerancją glutenu lub laktozy.

Maniok

Proso

Proso wykorzystuje się w kuchni od stuleci. Obecnie stanowi ono składnik do produkcji kaszy jaglanej. Stosuje się ją zarówno jako uzupełnienie potraw mięsnych oraz jako deser. Cechuje się znaczną zawartością składników odżywczych, ale mniejszą niż powyższe zboża. Kasza jaglana nie jest również dobrym produktem spożywanym w celu zapobiegania zaparciom ze względu na niską zawartość błonnika pokarmowego. Natomiast  jest znana jako produkt łatwo przyswajalny oraz nie uczulający. Zalecana jest więc u chorych cierpiących na alergie.

Proso

Ryż

Ryż najczęściej spożywany jest przez społeczeństwa zamieszkujące regiony Azji. W polskich sklepach zazwyczaj występuje w dwóch postaciach: ryżu brązowego i bardziej przetworzonego białego. Oprócz dużej zawartości cukrów czy włókna pokarmowego dostarcza również składników mineralnych (Mg, K, P) oraz witamin, głównie niacyny. Zaleca się spożywanie ryżu brązowego, ponieważ zawiera większą ilość składników odżywczych od białego odpowiednika.

Pola ryżowe

Sorgo

Następnym zbożem jest sorgo, które dostarcza cukrów oraz minerałów w postaci P, Mg, K, Ca oraz licznych innych cennych witamin.

Komosa ryżowa (Quinoa)

Z kolei komosa ryżowa (Quinoa) zaliczana jest do najwartościowszego zboża nie tylko w diecie bezglutenowej, ponieważ jest bogata w wszystkie aminokwasy, które nie są wytwarzana w organizmie, a których jakość jest lepsza niż białka pszennego czy mlecznego. Oprócz białka bogata jest również w korzystne nienasycone kwasy tłuszczowe, regulujące pracę jelit włókno pokarmowe, witaminy oraz minerały (Fe, Ca, Mg). Jest ona wykorzystywana zarówno w postaci naturalnej oraz jako mąka czy olej.

Komosa ryżowa

Teff

Teff stanowi kolejny element diety bezglutenowej, którego uprawa popularna jest głównie w Etiopii. Dostarcza około 335 kcal energii oraz zawiera niepowtarzalny zestaw minerałów i składników odżywczych. Bogaty jest nie tylko w wapń oraz żelazo, ale również w włókno pokarmowe, witaminę B9 i przeciwutleniacze. Z tego względu zalecany jest osobom cierpiącym na anemię. Dodatkowo dostarcza znacznych ilości metioniny czy cysteiny. Następną zaleta teffu jest jego trwałość w środowisku domowym. Nie należy on do zbóż , w których łatwo dochodzi do utleniania kwasów tłuszczowych oraz psucia produktu, dlatego bez obaw może być przechowywany przez dłuższy czas. Specjaliści żywienia radzą, aby ziarna teffu spożywać w całości po przegotowaniu jako dodatek do głównych potraw.

Owies?

Największe kontrowersje w diecie z wykluczeniem glutenu dotyczą owsa. Związane jest to z jego częstym zanieczyszczeniem odpadami ze zbóż glutenowych. Przełomowym wydarzeniem okazało się wprowadzenie do sprzedaży owsa bezglutenowego. Nie oznacza to jednak, że może być on spożywanych przez wszystkich chorych na celiakie, ponieważ wykazano, że u 5% z nich ma działanie szkodliwe. Zgodnie z wytycznymi owies przeciwskazany jest u osób z świeżo wykrytą celiakią, a dozwolony jedynie u chorych już ustabilizowanych. Dodatkowe restrykcje dotyczą dziennej porcji konsumpcji owsa. Dorośli nie powinni przekroczyć 50 g racji pokarmowej, natomiast dzieci połowy przeznaczonej dla osób dojrzałych.

Owies

Jak widzisz dieta bezglutenowa to nie wyrok!Cały czas masz do wyboru wiele alternatyw, które mogą Ci zastąpić pszenicę, jęczmień i żyto. Musisz jedynie otworzyć się na nowe smaki i nauczyć nowego życia.

Ja w Ciebie wierzę! Dasz radę! 😎

Oceń artykuł
% [Razem: 0 Śr: 0]

Related Post


Dodaj komentarz

Staramy się redukować spam. Zobacz jak przetwarzane są Twoje dane.

Nowość ! Diety Online.Sprawdź
+